HET BEGIN
onze blauwe wereld
vol wiegende zeelelies
ik sprak daar
met mijn ontelbare
broertjes en zusjes
de taal der luchtbellen
weet je het nog?
lang, heel lang geleden
leefde ik met jou
in de blauwe zee
de kwallen, de zeeëgels
de vissen en de krabben
waren allemaal
je familie
Kom daarna meteen naar huis, Sosuke!
Goed!
Een goudvis.
Ze zit vast.
Dat was raar, zeg.
Auw.
Zou ze dood zijn?
Ze likte mijn vinger. Ze leeft!
Sosuke, we gaan!
Lisa, ik heb een goudvis!
Wat een vreemde wind.
Sosuke, ik start de auto.
Vonden jullie haar?
Gevangen door een mens?
Dit is vreselijk.
Is ze dood?
Ze leeft nog!
Sosuke! We komen nog te laat!
Lisa! Ik heb een goudvis gevonden. Ze leeft nog!
Een goudvis?
Ze lag in zee.
Het spijt me, u mag hier geen onkruidverdelger sproeien.
Dit is geen onkruidverdelger,
maar water uit de zeedieptes tegen uitdroging.
Zolang het geen onkruidverdelger is.
Tot ziens.
Dit wordt steeds erger.
Wat een enge vent.
Hoewel je mensen niet op hun uiterlijk moet veroordelen, Sosuke.
Dat doe ik niet.
Neem je dat mee naar de kleuterschool?
Ja.
Vindt de lerares dat goed?
Geen zorgen, ik zorg voor haar.
Wat is ze schattig.
Ze gebruiken het droogdok.
Hier, eet op voor we aankomen.
Misschien heeft ze honger?
Wil je ook wat?
Hé, mijn wondje is verdwenen.
Ik noem haar Ponyo.
Omdat ze een dikkertje is. En ze heeft toverkracht.
Ponyo heeft mijn wondje genezen.
Wil je ham, misschien?
Lisa, Ponyo houdt van ham!
Net als ik.
Verdorie!
Op het nippertje.
Haast je, Lisa!
Die vervuiling is onverantwoordelijk.
Goedemorgen!
Kijk, Ponyo, daar is ons huis.
Ik zet je hier af.
Goed.
Veel plezier. -Bedankt!
Hallo! Sorry, ik ben te laat.
Kun je Noriko's rolstoel halen? -Goed!
Goedemorgen, Sosuke.
Sorry, Yoshie, ik ben bezig. Tot later.
Kijk eens aan.
Hallo, Sosuke.
Ik kan nu niet, Toki.
Wel, wel.
Misschien wordt de lerares wel boos.
Ik weet wat!
Wacht hier, ik kom zo terug.
En als er nu eens een kat komt?
Blijf hier, ik ben zo terug.
Tot ziens.
Het zal best gaan, al heeft ze wat koorts.
Dank u wel. Tot straks.
Goedemorgen, juffrouw.
Hallo, Sosuke.
Alles goed, Sosuke?
Sosuke! -Kumiko...
Kijk eens naar de jurk die mama voor me gekocht heeft.
Kom je spelen, Sosuke?
Ik kan nu niet, ik ben bezig.
Wat doe je hier dan?
Ik zei toch dat ik bezig was?
Rare Sosuke.
Saai.
Ponyo!
Sosuke?
Kumiko...
Wat is dat?
Je mag geen dingen meenemen naar school.
Deze struiken horen bij het bejaardentehuis.
Laat zien.
O, een goudvis.
Het is geen goudvis, ze heet Ponyo.
Ponyo? Ik wil haar zien.
Zul je het niet verklappen?
Beloofd.
Kijk eens. Is ze niet schattig?
Ze is dik. Mijn goudvis is veel mooier.
Het was haar eigen schuld. Had ze maar niet gemeen moeten doen.
Ik zal je wat meer water geven.
Ponyo!
Gelukkig.
Wat raar. Ik hoorde Sosuke's stem.
Maar hij hoort op school te zijn.
Ik zal het me wel verbeeld hebben.
Ik ben hier wel, Yoshie.
Kijk eens aan, Sosuke is er.
Heb ik iets moois bij me?
Ja. -Zeker weten.
En welke kleur is het?
Rood! -Rood!
Goed geraden.
Hoe wisten jullie dat?
Laat ons kijken.
Goed.
Wat mooi.
Erg schattig.
Ze heet Ponyo.
Ze houdt van ham en ze heeft toverkracht.
Ze likte aan mijn wond en hij is verdwenen.
Misschien zou ze aan onze benen kunnen likken.
Dan konden we net als jij rondrennen.
Ik zou het haar eens moeten vragen.
Mag ik ook eens kijken?
Natuurlijk, Toki.
Lieve hemel, ze heeft een gezicht!
Gooi haar snel terug in zee,
anders veroorzaakt ze een vloedgolf.
Toki, je hebt het altijd over vloedgolven.
Als vissen met een gezicht verschijnen, komt er een vloedgolf.
Dat weet iedereen.
Een vloedgolf!
Het is een vloedgolf.
Een vloedgolf!
Wat is er, Toki?
Kijk naar mijn kleren.
Sosuke!
Bied je verontschuldigingen aan Toki aan!
Maak je geen zorgen, ik zal je beschermen.
Sosuke.
Ponyo!
Ponyo. Sosuke.
Ponyo... dol op... Sosuke!
Ik hou ook van jou.
Ponyo dol op Sosuke!
Ponyo!
Sosuke!
Ponyo!
Luister, Sosuke. Misschien was dit haar lot.
Daar kun je niets aan veranderen.
Ponyo is in de zee geboren...
...en nu is ze terug naar huis.
Laat ons hopen dat die rare vent weg is.
Mag ik proeven?
Schiet op, het smelt.
Lekker.
Wees vanavond niet zo somber, hè? Koichi komt thuis.
Het zal hem verdriet doen als je bedroefd bent.
Niet meer naar de zee vandaag, hè?
Nee.
Sosuke?
Tijd om naar binnen te komen.
Denk je dat deze emmer Ponyo naar ons toe kan leiden?
Dat vind je maar op één manier uit.
Sosuke, kun je opnemen? Dat is vast Koichi.
Hallo?
Ja, met mij.
KOGANEIMARU
Alles gaat goed.
Ik kan vanavond niet thuiskomen.
Laten we seinen als ik langsvaar.
Goed. Hier komt Lisa.
Koichi? Ja... wat?
Had je niet kunnen weigeren?
Al goed! Laat je vrouw en kind maar achter op hun klip.
Ik heb er genoeg van!
Sosuke, we gaan uit eten.
Ik wil thuis eten.
Daar is hij. Koichi's schip! Doe de lichten uit, Lisa.
Het is Sosuke! Wat is hij toch slim. Hij is slechts vijf.
Je vrouw zal wel boos zijn.
Hij zegt dat het hem spijt, Lisa.
I-D-I-O-O-T...
Hij houdt van je, zegt hij.
Heel veel!
IDIOOT
Wat mooi!
IK WENS JE EEN VEILIGE REIS TOE
DANK JE
WELTERUSTEN
Niet huilen, Lisa.
Ik huil ook niet.
Ik had Ponyo beloofd haar te beschermen.
Zou zij ook huilen?
Vooruit, gedaan met somber doen!
ik ben vandaag zo vrolijk
Auw.
Wees maar niet ongerust.
Ik weet zeker dat het Ponyo ook goed gaat.
Kom, we gaan eten. En we eten ook Koichi's portie op.
Het is allemaal mijn schuld.
Ik had jullie nooit mee moeten nemen om je mijn akkers te tonen.
Hoe vaak heb ik jullie niet gewaarschuwd voor mensen?
Zelfs hun adem is vervuild.
Vooruit, je moet eten.
Hoor je me niet, Brunhilde?
Ik wil ham.
Ham?
Waar heb je zoiets walgelijks gegeten?
Geef antwoord, Brunhilde!
Mijn naam is niet Brunhilde, maar Ponyo.
Ponyo?
Ponyo houdt van Sosuke.
Ik ga een mens worden.
Een mens?
Hoe kun je van zulke weerzinwekkende wezens houden?
Ze vissen de zee leeg.
Ooit was ikzelf ook een mens.
Hoe moeilijk was het mij van mijn oorsprong los te maken.
Ik wil handen.
Ik houd niet van deze voeten.
Ik wil voeten zoals Sosuke.
Wat een nonsens!
Kijk eens! Handen en voeten!
Kijk!
Je hebt toch geen mensenbloed geproefd? -Kijk!
Ik wil Sosuke zien.
Nee! Zijn bloed heeft je DNA beschadigd.
Keer terug, keer terug.
Terug, terug...
Het werkt niet. Ik heb te weinig kracht.
Ik wil naar buiten. Ik wil weg.
Ik wil weg.
Laat me gaan.
Rampzalig bloed, houd je gedeisd.
Keer terug, keer terug.
Ze is net zo sterk als haar moeder.
Als ik haar zo vasthoud, zou het goed moeten zijn.
Mijn krachten kunnen haar slechts tijdelijk bedwingen.
Ik moet haar moeder laten komen.
Nee! Mijn elixir is te sterk voor je.
Ga weg!
Mijn krabschilden verzwakken.
Het kan het natuurlijke evenwicht verpesten.
Bedaar, bedaar.
Telkens als ik haar moet ontmoeten, krijg ik een naar gevoel.
Dit lot moet klaar zijn.
Hier zijn geen lekken.
Deze deur zit wat los.
Die moet ik herstellen.
Als er iemand hier komt, wordt het een ramp.
Schitterend.
Ik voel de macht van de oceaan tot in mijn DNA.
Als deze put vol is, zal het Tijdperk van de Oceaan opnieuw aanbreken.
Met een uitbarsting van leven zoals in het Cambrium.
Dan is de overheersing der mensen voorbij.
Goed dicht.
Tanden!
Wauw!
Ik ga terug naar Sosuke.
Sosuke!
Kijk daar, kapitein!
Een vloedgolf! Stuur de golven in.
Wat is dat?
Kapitein! De radio en de radar zijn kapot!
Een meisje? Ongeveer zo oud als Sosuke.
Dag, tot morgen!
Dank u wel.
Tot ziens.
Wil je hier op Lisa wachten?
Nee, ik neem de kortere weg wel. Tot ziens.
Wees voorzichtig.
Sorry, Sosuke. Er is geen stroom meer.
Wilde de deur niet open?
Hoe was het op school? -Goed.
Ga maar naar huis, Lisa. We redden ons wel.
En Kaneko dan?
Die is er zo.
Wij blijven hier toch slapen.
Jij kunt tenminste naar huis.
Wacht even op me, Sosuke.
Ok.
Yoshie...
Ben jij het, Sosuke?
Ik kan niet zo goed zien in het donker.
Dit is voor jou.
Wat is het?
En een voor jou, Noriko.
Dank je wel.
In het donker zien we niets.
Zo'n storm! En dan nog zonder stroom.
Ik wil hier de nacht niet doorbrengen.
Mooi, de stroom is weer terug.
Het is een goudvis.
Misschien heeft Sosuke's komst de stroom wel gemaakt?
...een uitzonderlijk hevige storm vannacht...
Schepen moeten op hun hoede zijn...
Flut-tv.
Die stommelingen kunnen nog geen regenwolk vlak voor hun neus voorspellen.
Ga maar naar huis, Sosuke.
Jouw goudvis zal ons geluk brengen.
We zijn nu niet bang meer.
Ok.
Hier is de jouwe, Toki.
Hij is helemaal gerimpeld. Wat is het?
Zo.
Ik zie het al. Het is een sprinkhaan.
Nee, het is de Koganeimaru.
Het schip van je vader?
Precies.
Toch lijkt het op een sprinkhaan.
Zeg maar dag, Sosuke. We gaan.
Goed.
Dag allemaal.
Tot ziens.
Waai niet weg met de wind.
Stap in.
Ook de telefoons zijn kapot.
De zee is woest.
Zullen de schepen zinken?
Nee, op zee zijn ze veilig.
Het gaat Koichi vast goed.
Ik zie vissen, Lisa.
Doe je gordel om.
DE 12E OHAMA
Ga terug, Lisa!
Ga naar de schuilplaatsen.
Maar er zijn nog mensen in het bejaardentehuis.
Die redden het wel, het tehuis ligt onder de wind.
Maar ik moet naar huis.
Hierlangs gaat dat niet. -Rijd om de berg heen.
We gaan, Sosuke. -Ok.
Nee, wacht! -Kijk uit voor die golf!
Daar komt hij!
Rennen, Lisa!
De vissen volgen ons.
Sosuke, je gordel!
Houd je goed vast!
Die golf is niet te stoppen.
Er viel een meisje in. -Wat?
Ze bereed een vis.
Waar?
De zee wordt alsmaar ruiger.
Sosuke, waar zag je haar?
Daar! Ze rende boven op een vis.
Op een vis?
Kom nu, Sosuke.
Houd je vast, Sosuke. We zijn bijna thuis.
Er is een meisje daar!
Het is gevaarlijk. Kom hier naartoe.
Blijf daar, Sosuke.
Ken je haar, Sosuke?
Ponyo?
Ja, ik ben het.
Het is Ponyo!
Ponyo is nu een meisje, Lisa!
Ik heb Sosuke gevonden!
Luister nu, kinderen.
Hoe raar dit allemaal ook mag lijken,
we moeten kalm blijven.
Goed.
Wees zoet, allebei.
Doe je regenjas uit, Sosuke.
Ponyo, houd jij het licht vast.
Ik ga handdoeken halen.
Kom mee, Ponyo!
Hier ruikt het net als jij.
Ponyo!
Ik heb je. Eerst afdrogen.
Wat een mooie rode haren.
Je kleren zijn niet nat.
Ponyo was een vis. Nat zijn maakt voor haar niets uit.
Ik vind dit lekker.
Goed, wie heeft er zin in thee?
Ponyo, kun jij het licht brengen?
Ik kom al.
Ik vraag me af of de kraan het doet.
Natuurlijk. -Natuurlijk.
Water! -Water!
We hebben een watertank buiten.
En het fornuis?
Presto!
Prima. -Prima!
Dat is propaangas.
Aan tafel, jullie.
Goed!
Hierheen, Ponyo.
Zitten doe je zo.
Leg je spullen weg.
Je zult je handen nodig hebben.
Ik gebruik mijn voeten!
Wauw!
Wat doen jullie?
Haar voeten zijn net handen.
Dit is voor jou.
Lekker, thee!
Dat doet een mens goed.
Wat zullen we nu doen?
Ik wil ham.
Ze is dol op ham.
Dan gaan we eten.
Maar eerst moeten we de stroomgenerator aanzetten.
We hebben stroom nodig om Koichi te bellen.
Koichi is mijn vader.
Is hij een boze tovenaar?
Welnee, dommie.
Hij is kapitein van de Koganeimaru.
En jouw vader, Ponyo?
Fujimoto! Hij houdt me opgesloten.
Ik ben weggelopen.
En je moeder?
Ik ben dol op mijn moeder.
Hoewel ze erg vreesaanjagend kan zijn.
Net als Lisa.
Kun je me helpen, Ponyo?
Misschien is de brandstof te oud?
Zit hij verstopt?
Verstopt.
De verstopping is daar.
Gelukt!
Licht!
Wauw, Ponyo!
Antenne! Antenne!
Zijn alle schepen gezonken, Lisa?
Ik zie geen enkel licht.
Te hard!
Werkt het niet?
Zelfs de radio hapert.
Dit is JA4-LL, JA4-LL.
Koichi, kun je me horen?
Lisa, Sosuke en Ponyo hier.
Met ons gaat alles goed.
Wij gaan nu eten.
Ham!
Klaar? Voorzichtig, het is heet.
Het is nog niet klaar.
Het duurt drie minuten.
Sluit je ogen.
Nog niet.
Niet kijken, Ponyo.
Goed, nu kun je kijken.
Eet... smakelijk!
Ham! -Bof jij even, Ponyo.
Ponyo is in slaap gevallen.
Ze zal wel van ver komen.
Dat zal best, ja.
Kijk, Sosuke. De zee is wat rustiger.
Is dat omdat Ponyo slaapt?
Kijk daar eens.
Het beweegt. Er is daar iemand.
De mensen van het tehuis?
Het is weg.
Dat is langs de bergweg.
Sosuke, jij blijft bij Ponyo.
Misschien kan ik er via de berg komen.
Ik ga terug naar het bejaardentehuis.
Ik ga met je mee.
Nee, blijf jij bij Ponyo.
Ik wil ook gaan. Laten we Ponyo meenemen.
Ik ga met je mee!
Sosuke, ons huis is als een baken in de storm.
Het brengt licht en hoop aan hen die in het donker verkeren.
Daarom moet er iemand blijven.
Er gebeuren vandaag zoveel rare dingen.
Maar op dit moment maak ik me vooral zorgen om de mensen in het tehuis.
Voor mij zal het een grote hulp zijn te weten dat jij hier bent.
Geen zorgen, ik kom snel terug.
Beloofd?
Beloofd.
Je hebt het beloofd.
Ik houd van je, Sosuke.
Ik zie de lichten van het dorp!
Nu kunnen we eindelijk navigeren!
Dat dorp heb ik nog nooit gezien.
Heeft de storm ons naar Amerika geblazen?
Dat is geen berg.
En dat is geen haven.
Het zijn allemaal schepen.
Ze worden meegesleept door de golf en liggen op een hoop.
Een schepenkerkhof. Wat is er aan de hand?
De motor is uitgevallen.
Draai bij en gooi het anker uit.
Aye aye!
Er nadert iets.
Een zeegodin?
We varen weer. -Gered!
Zij was het. De godin!
Bescherm ons tegen ramp en leed.
Hoger, hoger.
Een toverbarrière.
Waar heeft ze dat geleerd?
Lieve hemel, ze is een mens geworden.
Hé, pas op! Wat doen jullie nu?
Hou op, jullie! Dit is gevaarlijk.
Houd daarmee op.
Ik probeer slechts jullie zus te redden.
Ze is gekomen. Ze heeft mijn oproep gehoord.
Fujimoto...
Je bent gekomen, liefste.
Wat een prachtige zee.
Vol toverkracht.
Net of ik in de zee van het Devoon zwem.
Ponyo heeft mensenbloed geproefd...
...en al mijn levenselixir leeggedronken.
Ponyo? Wat een mooie naam.
Het is allemaal mijn schuld.
Ponyo gebruikt haar toverkracht zoals ze wil.
Ze heeft het evenwicht van de wereld verstoord.
Ze begrijpt zelf niet wat ze aan het doen is.
Nu is ze een mens geworden en woont ze bij een jongen.
Als we haar niet stoppen, is de planeet gedoemd.
Nee! De satellieten vallen.
De aantrekkingskracht van de Aarde...
Rustig.
Die jongen heet Sosuke?
Jullie houden van jullie zus, hè?
Luister, liefste. En wat als Ponyo nu echt een mens werd?
Dat is de oudste magie.
Als Sosuke echt van haar houdt, verliest ze voor immer haar toverkracht.
Maar anders zal ze veranderen in zeeschuim.
Dat is ons aller oorsprong, liefste.
Maar hij is slechts vijf. Het zal nooit lukken.
Slaap zacht, lieve kinderen.
Sosuke!
Goedemorgen, Ponyo.
Goedemorgen, Sosuke.
We zijn bijna overstroomd.
Waar is Lisa?
Ze zit zeker ergens vast.
Hadden we maar een boot...
Er is een boot.
Die is veel te klein.
Welnee.
Te gek!
Ook de kaars is groter geworden.
Nu passen we erin.
Dit is gaaf.
Gaaf!
Pak jij de voorkant.
Ok.
Klaar?
Klaar.
Klaar om te varen.
Mooi, nergens lekken.
Nu moeten we de ketel vullen.
Het water gaat hier naar binnen.
En het gaat de ketel in.
Het is net een raket.
Alles is prima in orde.
Prima in orde.
Precies.
Prima in orde? -Prima in orde.
Prima in orde! Prima in orde!
LUCIFERS
Heet?
Heet.
Auw. -Heet!
De kaars is aan.
Hij brandt.
Heet, heet, heet!
Heet, hè?
Te gek!
Alles is prima in orde, Sosuke. -Ja.
Leuk, hè? -Ja.
Dit is leuk, hè?
Het brandt, hè?
Het is heet, hè?
Jij bent de uitkijk. Ik zal sturen.
Ok, ik ben de uitkijk.
Er is een weg.
Dat is de weg die Lisa wilde nemen.
Lisa is er niet.
Geen zorgen, ze beloofde me dat ze terug zou komen.
Oude vissen van het Devoon.
Dat is Bothriolepis.
En die daar is... -Dipnorhynchus.
Dipnorhynchus!
Die daar is echt groot.
Dat is Devonynchus.
Devonynchus!
Ahoy!
Een boot.
Ahoy!
Ze roepen.
Ahoy!
Naar links.
Ik heb het door.
Blazen, Ponyo.
Hallo. -Hallo.
Wat een prachtige boot hebben jullie.
Jij bent toch Lisa's zoon?
Hij heet niet zoon, maar Sosuke.
Dit is Ponyo.
Ik heet Ponyo. Vroeger was ik een vis.
Een vis?
Ponyo is een mooie naam.
Ja.
Hebben jullie Lisa gezien?
Lisa?
Is ze niet bij jou?
Ze is naar het bejaardentehuis.
Het tehuis?
Dit is mijn baby.
Wat is er?
Is dat voor ons?
Geef de beker eens.
Dank je wel.
Eens proeven.
Heerlijk.
Die heeft Lisa gemaakt.
Het is voor de baby.
Het spijt me, hij verdraagt nog geen soep.
Maar de soep zal mij helpen melk voor hem te maken.
Lisa gaf me vroeger ook haar melk.
Ponyo, mag ik deze soep drinken?
Natuurlijk.
Dank je.
Mensen uit het dorp.
Het is net een festival.
Ahoy, jullie daar! Hebben jullie hulp nodig?
Bedankt! Voorlopig is alles in orde.
Volg ons dan.
We gaan naar het hotel op de bergtop.
Goed, wij volgen.
Het hele dorp is er.
Gelukkig is iedereen ongedeerd.
Voorzichtig, Ponyo.
Wacht even.
Melk!
Lieve hemel.
Melk!
Zij heeft alle ham opgegeten.
Dank je. Daarmee zal ik goede melk kunnen maken.
Sosuke, ik heb nog een stukje kaars over. Kan dat helpen voor je boot?
Dank u. Ponyo zal hem wel groter maken.
Wees voorzichtig. -Bedankt!
Wat is er, schatje?
Niet huilen.
Ponyo!
Sosuke!
Het is Sosuke!
Ja, hij is het.
Waar is Lisa?
Is ze niet bij jou?
Ik ga haar ophalen.
Ze heeft die golf dus toch overleefd.
Sosuke, ik wil met je mee.
Later, Kumiko. Ik ben bezig.
De mensen van het tehuis werden naar het park geëvacueerd.
Wees voorzichtig! -Succes!
We zullen een boot nasturen.
Succes, kapitein!
Het is tijd voor een nieuwe kaars, Ponyo.
Gelukkig kregen we net een nieuwe.
Auw! Het is nog steeds erg heet.
Doei.
Ponyo, kun je deze kaars groter maken?
Goed.
Ben je moe, Ponyo?
Ponyo?
Ik kan hier lopen.
Ik zie de weg al.
De boot!
Ponyo!
Ponyo, wakker worden.
Sosuke...
Maak me niet zo bang.
Ik dacht dat je weer een vis werd.
De auto van Lisa. Ponyo, dat is Lisa's auto!
Lisa!
Hier is je boot.
Er komt water uit je ogen.
Laten we Lisa gaan zoeken.
Ja.
DE ZONNEBLOEM
Je vergeet je deken! -Niet nodig!
Kijk, een walvis!
Wat prachtig.
Mijn knieën doen geen zeer meer.
Waar waren we toch bang voor?
Is dit het hiernamaals?
Hoe dan ook, het is prachtig.
Attentie, alstublieft. Komt nader.
We komen al.
Zullen we?
Wat heerlijk om te rennen.
Ik ben er eerst.
Gewonnen!
Wat ben je snel, Kayo.
Rustig, iedereen.
Het moment der waarheid is aangebroken.
Sosuke en Ponyo zijn bijna hier.
Wel, wel?
Zal de liefde zegevieren?
Ik ben zo benieuwd.
Wat schattig.
Stilte!
Jullie zijn allemaal getuigen.
Gelieve geduldig te wachten.
Mr Fujimoto, u gaat Sosuke en Ponyo toch niets aandoen?
Welnee, hij is haar vader.
Vanzelfsprekend.
Als ze deze proef doorstaan...
Excuseer.
Wat een aardige heer.
Waar is Lisa naartoe?
Ze praat al uren met Ponyo's moeder.
Het zal wel moeilijk voor Lisa zijn.
Ik vraag me af waarover ze het hebben.
Laten we het vragen. Lisa!
Lisa!
We duimen allemaal voor Sosuke en Ponyo!
Lisa!
Je zult wel ongerust zijn.
Het zal Sosuke allemaal wel lukken.
Het is een kranig mannetje.
Dank jullie wel. Hij zal jullie steun nodig hebben.
Vanzelf!
Ponyo, er is een tunnel.
SANJO GEMEENTELIJK PARK
EENRICHTINGSVERKEER
VERLEEN VOORRANG
STOP
Ik ben hier wel eens geweest.
Ponyo?
Ik houd niet van deze plaats.
Houd mijn hand goed vast.
Ponyo!
Ponyo, niet doodgaan!
Ponyo!
Word wakker, Ponyo!
Stil. Maak haar niet wakker.
Ik wachtte op je, Sosuke.
Lisa en de bejaarde dames ook.
Lisa?
Komen jij en Ponyo met me mee?
Voorzichtig. Laten we haar niet wakker maken.
Sosuke!
Luister niet naar hem!
Hij heeft iedereen overgehaald met hem mee te gaan.
Toki... -Maar mij bedriegt hij niet zo makkelijk!
We hebben bijna geen tijd meer!
Zien jullie niet wat er aan de hand is?
Als de maan nog dichterbij komt, is alles verloren!
Kun je niets geloofwaardigers vinden?
Sosuke, kom hier! -Alle vissen nog aan toe!
Kom met me mee, Sosuke. Alleen jij kunt onze planeet redden.
Ik wil geen geweld gebruiken.
Ponyo!
Wat doe je je bloedeigen vader aan?
Ponyo!
Rennen, Sosuke!
Je begrijpt het niet!
Je kunt het wel!
Springen!
Wat nu?
Lisa!
Sosuke.
Ponyo.
Kijk nu.
Waar zijn we?
Dus jij bent Sosuke.
Hallo. Bent u Ponyo's moeder?
Ja.
Je bracht mijn dochter naar me terug. Ik wil je graag bedanken.
Ponyo heeft de magische verzegeling verbroken om een mens te worden.
Maar om een mens te worden,
heeft ze een jongen nodig die haar ware vorm kent en goedkeurt.
Weet je dat Ponyo een vis was?
Ja.
Ponyo werd half mens toen ze jouw bloed proefde.
Dat klopt!
Ponyo likte aan mijn wondje en het genas.
Dus daarom is ze half vis, half mens.
Kun jij haar aanvaarden zoals ze is?
Natuurlijk. Ik houd van Ponyo. Als vis, als half-mens
en als mens.
Kom, Ponyo.
Sosuke heeft beloofd je te aanvaarden zoals je bent.
Maar om een mens te worden, moet je je toverkracht opgeven.
Kun je dat?
Ja.
Kus deze bubbel als je terug aan land bent,
dan wordt Ponyo weer een vijfjarig meisje.
Wat fantastisch, Ponyo.
Dank u wel, Ponyo's moeder!
Nu is de planeet weer veilig.
Prachtig, Sosuke.
Sosuke!
Sosuke.
Ik ben je dankbaar, Lisa.
Ik u ook, Gran Mamare.
Is iedereen in orde?
Wacht even, we halen de rolstoelen.
Niet nodig, we lopen wel.
Dit is allemaal zo opwindend.
Deze boot is van jou.
Dank u.
Ik hoop dat je me zult vergeven. Mag ik?
Zorg goed voor Ponyo.
Daar is Koichi's schip.
Koichi!
Daar is Lisa! En Sosuke!
Kijk, Ponyo, Koichi's schip.
Ponyo, Ponyo, Ponyo, het kleine visje
dat uit de blauwe zee opdook
Ponyo, Ponyo, Ponyo, het kleine meisje
met het mooie ronde buikje
stapperdestap, springerdespring
benen zijn zo fijn, kijk hoe ik ren
grijperdegrijp, klapperdeklap
handen zijn fantastisch ik laat je nooit meer los
wanneer ik met haar rondspring
dan danst ook mijn hart zo blij
hap hap, aai, kus
ik hou van haar
die kleine rode
Ponyo, Ponyo, Ponyo, het kleine visje
dat uit de blauwe zee opdook
Ponyo, Ponyo, Ponyo, het kleine meisje
met het mooie ronde buikje
EINDE
Ondertiteld door: Stefan Engels